Síðasti dagurinn

Í dag er síðasti dagurinn. Nei það er ekki að koma heimsendir. Þetta er síðasti dagurinn minn í vinnunni eftir 15 ára starf hjá Ríkisútvarpinu. Mér finnst ég sjálfur ekki degi eldri en daginn sem ég byrjaði. Mér finnst hinsvegar RÚV eldra.

Ég byrjaði á aukavakt, laugardag og sunnudag, hálfum mánuði áður en ég byrjaði. Átti að byrja 1. júlí 1992 en var beðinn um að koma á aukavakt 14. júní og þann 15. Var látinn sjá um flokksþing Alþýðuflokksins. Hafði aldrei séð sjónvarpsmyndavél, heldur ekki þrífót. Þetta gekk allt saman ágætlega. Þangað til Jón Baldvin og Jóhanna Sig. fóru að hnakkrífast inn á klósetti. Það var klukkan sex og við vorum á leiðinni í hús. Tveir tímar í útsendingu. Varð að byrja upp á nýtt og byrja að bíða eftir að skötuhjúin kæmu út.

Kannski náði ég bara hápunktinum á mínum fyrsta degi. Kom klukkan rúmlega sjö í hús með efnið í fyrstu frétt. Aldrei skrifað sjónvarpsfrétt, aldrei komið inn í klippiherbergi. Það náðist á 40 mínútum. O jæja, og já. Fréttin náði sem fyrsta frétt. Það er náttúrulega lykilatriði fyrir utan að fréttin fjallaði um það sem mestu máli skipti á þessu flokksþingi. Fréttin var á sínum stað, ég man það vel, en man hinsvegar ekki hver fréttin var. Ekki um hvað þau voru að rífast. Það er nú varla hægt að ætlast til þess að maður muni það. En að var stuð á þeim Jóni Baldvini og Jóhönnu. Og þau eru enn að rífa kjaft, og Bryndsís sest fyrir fram gröfurnar líka.

Ég er hinsvegar hættur. Hef tekið mitt síðast viðtal, klippt mína síðustu frétt. Mér þykir vænt um að ljúka ferlinum í Sæmundarskóla uppi við Reynisvatn innan um ákaflega hressa og vel upp alda krakka sem hvetja Eirík Hauksson, minn samstúdent, til dáða. Flottir krakkar, dáðist að því hvernig þau sungu og hvernig þau hlýddu skólstjóranum sínum, voru prúð og skólanum sínum til sóma. Var líka skemmtilegt að ljúka ferlinum með því að eiga fyrstu fréttina í tímanum (einsog ég hóf ferilinn) og með því að eiga líka síðustu fréttina í tímanum. Rammar þetta svona inn.

Smakkað vín

Um daginn skoraði Beta á mig í vínsmökkun. Í gangi er vínkeðja (eða öllu heldur vínsmökkunarkeðja) í tengslum við heimasíðuna Vín og matur. Þetta er náttúrulega bara leið til að koma víninu á framfæri í auglýsingabanni en látum það liggja á milli hluta. Hinn "formálalausi" Arnar hafði fært mér "formálalaust" flösku af víninu með því bæði einkennilega og skemmtilega nafni The Footbolt sem er hugsað fyrir antisportista held ég fyrst og fremst. Og hæfði því kjaftur skel. (PS. Antisportistar mega horfa á Formúluna meðan hún er ekki á Sýn og mega halda með Leeds)

Hafist var handa í góðum félagsskap í gærkvöldi við að smakka vínið með ostum og öðru góðmeti. Hvað getur farið betur saman en íslenskt ærkjet og ástralskt rauðvín? Ærin hafði reyndar greinilega þrifist á spænskum kerfli, en það er önnur saga.

Vínið kom á óvart. Lyktin benti til þess að ákaflega höfugt vín væri á leið inn um varir og maður var viðbúinn því. Fyrst hélt maður að vínið væri þungt (á góðan hátt) en svo kom það manni algerlega á óvart þegar leið á fyrsta sopa í munninum og fylltist bragðið nokkrum léttleika. Það tók eiginlega vinkilbeygju innanum bragðlaukana. Það var bara gott og koma á óvart. Fann fyrir miklu berjabragði, frísklegu. Tannín var ekki það mikið að varir innanverðar festust við tennur, sem verður líka að teljast nokkur kostur.

En þar sem ég kann ekkert að tala um mikið dekk, eða eik eða hvað menn nú segja þegar þeir smakka rauðvín verð ég að láta nægja að segja að mér fannst vínið gott. (Kann bara að segja berjabragð og tannín og ég er búinn að bregða því fyrir mig). Bragðmikið og bragðgott og svo kom það manni á óvart, sem hlýtur að teljast skemmtilegur kostur.

Ég skora á manninn sem á góðar strákaminningar um flugfreyjur, Helga Seljan.

Múlan hafin

Auðvitað er það hárrétt hjá Gulla formúlusnillingi að það er dæmalaus vitleysa að byrja Formúluvertíðina í Melbourne í Ástralíu. Þótt þetta sé flott þarna á götunum í borginni þá nennir maður nú ekki alveg að vakna um miðjar nætur til að horfa á upphafið. Pínu freistandi samt, en í staðinn er maður að passa sig á því að opna ekki fyrir útvarp, fara ekki á neinar fréttasíður á netinu. Forðast umheiminn einsog heitan eldinn þar til endursýningin fer í gang. En nú styttist verulega í ræsingu og ég hef ekki fyrir neina slysni séð úrslitin. Flestir áhorfendur eru væntanlega hér á Vesturlöndum og því ætti auðvitað að byrja vertíðina á skikkanlegum tíma fyrir aðaláhorfendaskarann. En sem sé það styttist í endursýninguna.

Vei, vei.

Svo er bara hin spurningin. Hverjum á maður að halda með? Raikkonen er enn sterkur möguleiki þótt ég skilji nú ekkert í því að maðurinn sé að æða þarna yfir til Ferrari. Sem betur fer er nú Sjúmi farinn og það hjálpar. Kovalainen stóð sig ekki nógu vel í stykkinu í gær þótt á Renault væri. Þannig að einsog er er best að horfa ennþá aðeins á manninn á ráspól. Kimi er náttúrulega töffari og er kannski kominn loksins á almennilegan bíl. Það kemur í ljós, kemur allt í ljós.

PS. Þetta er Kimi á myndinni. Hann er sá minni enda formúlukappar allir frekar smágerðir. Sjálfur kæmist ég varla í svona bíl. (Það væri ágætispláss fyrir ístruna en það er lengdin sem er vandamál).

Hvað er í gangi? Hvítt vor?

Hvernig er þetta eiginlega, var ekki að koma vor? Eða er kannski bara aftur að koma jól? Er þetta kannski "global warming"? Hvað er eiginlega í gangi? Kannski er Vetur konungur ekki sáttur við að vera að fara. Kannski er hann að byrsta sig af því að hlýnun loftlags er að ógna honum.

Það er náttúrulega sárabót að fá hvítt vor fyrst ekki voru hvít jól.

A+, AAA, AA+ eða AA-

Einkunir eru mismunandi og ekkert staðlaráð enn verið fengið til að fara höndum um það. Hér á landi er venjulega í skólum gefið upp að tíu, stundum mjög nákvæmlega og uppá kommu. Stundum nota menn bókstafi og þá helst fimm og ekki fleiri. Í Danmörku gefa menn gjarnan upp í 13 en nota samt bara tíu tölustafi. Sleppa til dæmis 11 minnir mig eða var það 12?

Í Ameríku gefa menn í bókstöfum og nota - og +, menn fá þannig B- eða B+ og svo framvegis. En þegar Ameríkanar fara að reikna út þá fara þeir í tölustafina. A gefur 4,0 en B gefur 3,0. Þannig verða til það sem menn kalla "straight A student" en sá fær alltaf A. Og fái maður alltaf A fær maður GPA uppá 4,0. Það þykir afar fínt. En GPA stendur fyrir Grade Point Average. Fæstir eru "straight A students" þannig að menn eru kannski með 3,65 eða eitthvað svoleiðis.

En matsfyrirtækin þessi útlensku slá þetta allt út. Það er að segja þau Moodys og Standard & Poors og Fitch Ratings, sem gefa ríkinu og bönkunum einkunn. Þau nota ákaflega mikið af bókstöfum og svo + og - til viðbótar. Þannig er A+ hærri einkunn en AA+ og AA- er hærri en AAA og svo framvegis. Það er betra að hafa færri bókstafi og betra að hafa + en ekki mínus. Maður er nú eiginlega í mínus þegar maður reynir að átta sig á þessu. Sem betur fer segja menn yfirleitt í fréttatilkynningum frá matsfyrirtækjunum hvort matið hafi hækkað eða lækkað. Það er kannski alveg nóg að vita það.

Eða hvað?

Hratt flýgur stund

Kom í minn gamla menntaskóla í gærkvöld. Hef eiginlega ekki komið í húsið í nærri 27 ár, hvorki meira né minna. Kom einu sinni örfáum árum eftir að ég útskrifaðist annars ekki neitt. Það var skrítið að koma þarna inn. Ég var hreinlega búinn að steingleyma skipaninni innan húss að miklu leiti. Einkennilegt hvernig þetta rifjaðist þó hratt upp fyrir mér og maður fann að allskyns minningar lúra þarna rétt undir yfirborðinu. Þarf kannski að fara aftur í svona "Proust-lega" heimsókn.

Var í MS sendur af Matta -- sem var í gærkvöldi á árshátíð hjá Laugalækjaskóla -- til að sækja viðurkenningarskjal, að við héldum. "Reiknaðu með okkur" er stærðfræðikeppni sem Menntaskólinn við Sund heldur fyrir alla grunnskólanemendur. Matti hafði fengið sent bréf um að hann væri einn af tíu efstu í 10. bekkjar keppninni. Hann vildi ekki missa af því að fá skjalið og sendi mig. Ég var nú mjög feginn eftir á að hafa farið. Fyrst voru veitt verðlaun fyrir 8. bekk svo 9. bekk og svo kom að 10. bekk. Ég var náttúrulega glaður fyrir Matta hönd að hann var ekki í 10. sæti og ekki 9. sæti heldur. Auðvitað höfðu allir krakkarnir í tíu efstu sætunum staðið sig afar vel en hitt er bara skemmtilegra að vera ofar. Svo var komið að fjórða sætinu, síðasta sætinu sem var bara viðurkenningarskjal, ég vonaði náttúrulega úr þessu að Matti næði þriðja sætinu til að fá smá verðlaun. Hann var ekki í fjórða og ekki í þriðja og ekki í öðru. Var þetta kannski vitleysa og einhver misskilningur? Nei, sem betur fer því Matti minn gerði sér lítið fyrir og sigraði í þessari keppni með hæsta skor og fékk skjal, flotta reiknitölvu og fullt af peningum líka.

Ég var ákaflega stoltur þegar ég tók á móti verðlaununum og varð að segja já þegar Gísli Þór Sigurþórsson stærðfræðikennari sagði að nú fengi ég í fyrsta skipti á ævinni að taka á móti stærðfræðiverðlaunum.

En þetta er sem sé bara færsla til að ég geti montað mig.

Morgunmatur

Það er mikilvægt að fá sér morgunmat. Það hef ég alltaf sagt. Eiginlega má segja að morgunmatur sé traustur vinur.

Weblog

Er ekki kominn tími á nýja færslu?